Vanmorgen was het koud, volgens mijn telefoon bedroeg de temperatuur -7 graden Celsius, gevoelstemperatuur - 10. Tijdens een kort loopje afgelopen week, had ik al vernomen, dat handschoenen geen overbodige luxe meer zijn.

Dit weekend heb ik op zondag een lange run gedaan in plaats van de zaterdag, want vrijdagmiddag ben ik van mijn werk eerder naar huis gegaan, mijn maag was zwaar in protest. Zaterdagmorgen nog niet helemaal koosjer, dus kalm aan gedaan.Zaterdag heb ik alleen met mijn jongste dochter (6 jaar) een klein blokje gedaan van 2k ongeveer.

Zaterdagavond heb ik besloten om in ieder geval het voornemen te hebben om te gaan lopen op zondagmorgen. Volgens mijn eigen gefabriceerde schema is dit weekend een duurloop van 18 kilometer de bedoeling. Eerder deze week had ik al een route uitgestippeld via de Strava site. Mooi achteruit bij Paddepoel, langs het crematorium en dan de paddepoelsterbrug over het van starkenborghkanaal de weilanden in. Uiteindelijk met een boogje via Aduard op de Friesestraatweg terug naar huis.

Da zout een heel mooi rondje zijn geweest, ware het niet, dat ik helemaal was vergeten, dat de brug een paar maand geleden geramd is door een binnenvaartschip… Dat betekende dus een hele lus die ik ging missen van 2-3 kilometer. Gelukkig ken ik de omgeving en beetje qua afstanden.

Ik ben vanaf Aduard wel gewoon terug gelopen in een rechte lijn, maar vlak voor de stad, even een kleine lus terug en uiteindelijk keurig op 17,9 kilometer uitgekomen. Wat me eigenlijk flink heeft verbaasd, is de tijd, gemiddeld 5:34 per kilometer, dat is voor mij een halve minuut te snel voor duurlopen. Korte stukjes van 5-6 kilometer op 5:15 prima, maar dit was wel even andere koek…

Moe op het eind? Nee, niet echt, wel duidelijk het gevoel dat ik flink eraan getrokken heb. Er zat nog wel wat kilometers in het vat. Heel fijn om te weten, maar laat maar lekker voor wat het is voor de volgende keer! Bij thuiskomst mijn deels bezweette kleding en deels bevroren (muts) kleding afgepeld en onder een warme douche gaan staan. Het was een fijn hardloopweekend, afgezien van een meerdere keren opspelende maag...

 

Rock 'n Roll!